فعال کمکی (معین)
فعال کمکی یا معین (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار میگیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی میباشد.
افعال کمکی را میتوان به دو دسته تقسیم نمود:
ویژگیهای افعال کمکی الف) افعال کمکی اصلی حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آنها نامنظم (بی قاعده) است:
ب) افعال کمکی وجهی 1
3- هیچگاه to بعد از آنها قرار نمیگیرد (به استثنای ought to و used to):
4- هیچگاه -ed یا -ing نمیگیرند: musting, musted 5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمیشوند:
قابلیت های مختلف افعال کمکی 1- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی، not اضافه کنید و یا از حالت مخفف آن استفاده کنید: She will come → She will not (won"t) come. 2- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید: She will come → Will she come? 3- گاهی میتوان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد:
|